Dziś chciałabym poruszyć na łamach tego bloga nieco lżejszy temat, a mianowicie opisać kilka przykładów łamania prawa przez znanych ludzi z pierwszych stron gazet.
Kiefer Sutherland
Znany aktor musiał odsiedzieć 48 dni w więzieniu w Glendale City. Aktor przebywając na zwolnieniu warunkowym został złapany przez policję, kiedy prowadził samochód pod wpływem alkoholu. Nie pierwszy raz prowadził na podwójnym gazie.
Dla aktora bardzo pechowy okazał się termin odsiadki. Zgłosił się do zakładu karnego 5 grudnia i musiał spędzić za kratkami Boże Narodzenie, Nowy Rok i swoje urodziny przypadające na 21 grudnia.
Foxy Brown
Kłopoty z prawem znanej raperki zaczęły się w 2004 roku kiedy to będąc w salonie kosmetycznym na Manhattanie napadła na dwie manikiurzystki. Sąd wydał wtedy wyrok trzech lat pozbawienia wolności w zawieszeniu.
Wymierzenie kary nie ostudziło temperamentu Foxy Brown. We wrześniu 2007 roku została oskarżona o uderzenie sąsiadki telefonem komórkowym po tym jak została przez nią poproszona o ściszenie muzyki. W tym wypadku sąd wydał wyrok pozbawienia wolności na jeden rok. Raperka trafiła do więzienia będąc w czwartym miesiącu ciąży. Zakład karny opuściła je po ośmiu miesiącach.
Mel Gibson
28 lipca 2006 roku znany aktor i reżyser został zatrzymany przez policję w Malibu w Kalifornii. Powodem zatrzymania było przekroczenie dozwolonej prędkości. W czasie kontroli okazało się, że aktor jest pod wpływem alkoholu. Położenie aktora pogorszyło jego zachowanie wobec policjantów. Miał on bowiem zapytać jednego z nich czy jest Żydem oraz stwierdzić, że „Żydzi są odpowiedzialni za wszystkie wojny na świecie”. Poza tym miał obrzucić policjantów pogróżkami i wyzwiskami.
W czasie zatrzymania miał 0,12 promila alkoholu we krwi. W stanie Kalifornia dopuszczalne stężenie alkoholu wynosi 0,08 promila. Sąd dość łagodnie potraktował Mela Gibsona ? dostał nakaz rocznego uczestnictwa w spotkaniach klubu AA, 1608 dolarów grzywny oraz dozór sądowy przez trzy lata.
Paris Hilton
W lutym 2007 roku policja zatrzymała ją za jazdę bez świateł. Okazało się, że Paris Hilton nie ma ważnego prawa jazdy. Zostało ono zawieszone w 2006 roku, kiedy została złapana za jazdę pod wpływem alkoholu. Wtedy wyrok sądu okazał się łagodny bo skazywał ją na trzyletni dozór sądowy i karę grzywny. Paris Hilton tłumaczyła policjantowi, że nie wiedziała o tym, że ma nie ważne prawo jazdy.
Sąd w Los Angeles skazał ją 4 maja na 45 dni pozbawienia wolności za złamanie warunków dozoru sądowego. Wyrok zaczęła odbywać 5 czerwca jednak opuściła zakład karny 8 czerwca, kiedy to sąd zdecydował o dalszym odbywaniu kary w domu pod dozorem elektronicznym.
Została skazana 4 maja przez sąd w Los Angeles na 45 dni więzienia za naruszenie warunków dozoru sądowego (nałożonego za jazdę pod wpływem alkoholu). Wyrok rozpocznie odbywać 5 czerwca 2007 roku. Paris Hilton w sądzie tłumaczyła się, że nie wiedziała, iż ma zawieszone prawo jazdy w związku z nadzorem.
Drodzy czytelnicy, kiedy następnym razem będziecie oglądać film lub serial ze znanym aktorem przypomnijcie sobie o tym wpisie.
Archiwum miesiąca Listopad 2008
26 lisPostacie z pierwszych stron gazet, które miały problemy z prawem.
21 lisCzy zawód adwokata jest tylko dla wybranych?
W 2006 roku Rada Europy opublikowała raport dotyczący porównania systemów prawnych w 46 krajach. Europejska Komisja Skuteczności Prawa, która jest autorem raportu zaznaczyła, że znajduje się w nim jedynie porównanie istniejących w różnych państwach rozwiązań prawnych, a nie ich ocena.
Nie mniej jednak z raportu możemy się wiele dowiedzieć o naszym systemie prawnym i jak wypada on na tle innych krajów.
Budżet
Biorąc pod uwagę wielkość pieniędzy, jakie wydaje państwo na instytucje prawne Polska znalazła się na 24. miejscu. Dwa razy większe środki na te cele wydaja takie kraje jak Portugalia, Hiszpania i Słowenia, natomiast trzykrotnie Niemcy, Holandia i Anglia.
Deficyt adwokatów
Ciekawą częścią raportu jest porównanie krajów pod względem liczby adwokatów przypadających na jednego mieszkańca. Na 100 tys. mieszkańców w naszym kraju przypada około 15 adwokatów. Jak wygląda to w innych krajach:
- Węgry ? 90,
- Niemcy – 150,
- Irlandia – 230.
Aplikacja
Zostanie adwokatem nie jest proste. Po ukończeniu studiów absolwentów czeka aplikacja. Nie wielu jednak się udaje ją odbyć. Aplikacja jest ma na celu przygotować absolwentów studiów do wykonywania poszczególnych zawodów prawniczych. Zakończona jest zdaniem stosownego egzaminu państwowego. Celem aplikacji jest przygotowanie aplikanta do należytego i samodzielnego wykonywania zawodu. Razem z praktyką aplikacja trwa 4 lata. W niektórych miejscach w Polsce aplikacje organizowane są co 2 lata, więc co drugi rocznik absolwentów jest zmuszony trochę poczekać.
Decyzją Naczelnej Rady Adwokackiej zmieniono niektóre przepisy dotyczące aplikacji. Między innymi zniesiono limity miejsc na aplikację. Bardzo ważne jest to, że kryteria są takie same w całym kraju. Regulamin określa wymaganą liczbę punktów z egzaminu ? osoby, które ją zdobędą automatycznie wpisywane są na listy aplikantów.
Egzamin składa się z dwóch części: testowej pisemnej i ustnej. Na części pisemnej trzeba uzyskać minimum 85 proc. punktów. Aplikacja składa się z praktyki oraz stażu. Pod jej koniec aplikanta czeka egzamin adwokacki, na którym sprawdza się między innymi wiedzę z zakresu prawa cz zasad etyki adwokackiej.
Początki pracy
Adwokaci by wykonywać swój zawód muszą wejść w strukturę samorządu adwokackiego. Pracę mogą wykonywać zakładając własne kancelarie prawnicze, zatrudniając się w kancelarii należącej do innego adwokata lub założyć spółkę z innymi adwokatami.
Teoria a praktyka
Tak wyglądają przepisy stanowiące o tym jak może wyglądać ścieżka kariery adwokata. Jednak studia prawnicze w naszym kraju są bardzo ciężkie, bardzo trudno zdać egzamin na aplikację adwokacką. Od kilku lat w polskim systemie prawnym planuje się wprowadzić zmiany mające na celu zwiększenie liczby prawników. Mniejsza ilość prawników bowiem powoduje zawyżanie cen przez kancelarie prawnicze. Wielu osób po prostu nie stać na korzystanie z usług prawników.
Zdobycie wymarzonego miejsca w palestrze nie jest też tanie. Studia prawnicze trwają 5 lat po, których przychodzą 4 lata praktyki i aplikacji. W tym czasie ciężko zarobić młodym ludziom. Aplikacja jest płatna. Wysokość tej opłaty jest ustalana przez ministra sprawiedliwości. Okręgowa Rada Adwokacka może zwolnić aplikanta od ponoszenia opłaty rocznej albo odroczyć jej płatność lub rozłożyć ją na raty.
21 lisCzym się różni sąd rejonowy od okręgowego?
Dziś chciałabym przybliżyć czytelnikom tego bloga czym się różni sąd rejonowy od okręgowego. Zacznijmy może od tego, że w naszym systemie sądowniczym istnieje ?grupa sądów? zwana sądami powszechnymi, w której to oprócz sądów rejonowych i okręgowych istnieją sądy apelacyjne. Dziś chciałabym opisać tylko te dwa pierwsze.
Sąd rejonowy
Sądy rejonowe rozpoznają, jako sądy I instancji, wszystkie sprawy należące do sądów powszechnych, z wyjątkiem spraw przekazanych ustawami do właściwości sądów okręgowych. Oznacza to, że jeżeli dany typ sprawy nie został ?zarezerwowany? dla sądów okręgowych lub innych to sprawę przejmuje sąd rejonowy. Sąd I instancji oznacza, że w tym sądzie nie można składać m. in. apelacji i zażaleń od wyroków sądów rejonowych.
Są one tworzone, w drodze rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Wyspecjalizowane jednostki organizacyjne do rozpoznawania poszczególnych spraw w sądach rejonowych:
- sądy pracy – do spraw z zakresu prawa pracy;
- sądy gospodarcze – ale tylko w tych sądach rejonowych, które mają siedzibę w miastach będących siedzibą sądów okręgowych;
- sądy rodzinne (wydziały rodzinne i nieletnich) – powołane w szczególności do rozpoznawania spraw z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego, postępowania w sprawach nieletnich i w stosunku do osób uzależnionych od alkoholu.
Sąd okręgowy
Sądy okręgowe zostały powołane do:
- rozpoznawania środków odwoławczych od orzeczeń sądów rejonowych (m.in. apelacji, zażaleń) i wówczas działają jako sądy II instancji,
- rozstrzygania przekazanych im sprawy jako sądy I instancji.
- W sądach okręgowych rozstrzygane są cięższe sprawy.
Sądy okręgowe, jako sądy I instancji są właściwe m.in. w sprawach:
1. co do spraw rozpoznawanych w postępowaniu cywilnym:
- o prawa niemajątkowe i łącznie z nimi dochodzone roszczenia majątkowe, oprócz spraw o ustalenie i zaprzeczenie pochodzenia dziecka oraz spraw o przysposobienie,
- o ochronę praw autorskich czy praw wynikających z patentu,
- o roszczenia wynikające z Prawa prasowego,
- o prawa majątkowe o wartości powyżej 30.000 zł, z wyjątkiem spraw o alimenty, o naruszenie posiadania i o zniesienie wspólności majątkowej między małżonkami,
- z zakresu ubezpieczeń społecznych,
- z zakresu spraw gospodarczych, z wyjątkiem spraw, w których wartość przedmiotu sporu nie przekracza 30.000 zł, czy o wydanie nakazu zapłaty,
- o ubezwłasnowolnienie,
- z zakresu spraw rejestracyjnych: związków zawodowych, partii politycznych, dzienników i czasopism.
2. co do spraw rozpoznawanych w postępowaniu karnym:
- o zbrodnie,
- o określone występki, m.in. popełnione przeciwko pokojowi, ludzkości, czy Rzeczypospolitej.
