blog sądowy

Historia

Sądy grodzkie mają bardzo długa historię. Powstały one na przełomie XIV i XV wieku z sądów małopolskich starostów. Rozpoznawały one sprawy, w których pozwanym był szlachcic nieosiadły oraz sprawy z tzw. czterech artykułów grodzkich. Przewodniczył im sędzia grodowy.

Czterema artykułami grodzkimi była grupa przestępstw w dawnym prawie polskim. Do tej grupy zaliczały się:

1. podpalenie,
2. napad na dom szlachcica,
3. rabunek na drodze publicznej,
4. porwanie dziewicy.

Czym są sądy grodzkie?

Termin sąd grodzki używany jest dość potocznie, jednak tak naprawdę są to wydziały sądów rejonowych. I tak np. gdy mówimy sąd grodzki w Krakowie mamy zapewne na myśli Wydział Grodzki Sądu Rejonowego w Krakowie.

W 2001 roku zlikwidowano tzw. kolegia do spraw wykroczeń. Oznaczało to, że przewody sądowe należało otwierać w spraw poprzednio zarezerwowanych dla organów administracyjnych. W sądach rejonowych powołano wydziały grodzkie, które miały się zająć mniej szkodliwymi sprawami takimi jak np. wykroczenia drogowe czy zaśmiecanie miejsc publicznych. Zdaniem wielu specjalistów likwidacja kolegiów do spraw wykroczeń oraz zajmowanie się przez sądy błahymi wykroczeniami powoduje narastanie w nich zaległości.

Czym się zajmują?

Sądom grodzkim powierza się rozpoznawanie spraw:

• o wykroczenia w pierwszej instancji,

• o wykroczenia skarbowe, a także o przestępstwa skarbowe zagrożone karą grzywny, karą ograniczenia wolności lub karą pozbawienia wolności do lat 2, z wyjątkiem spraw niepodlegających rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym,

• o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego, z wyjątkiem spraw podlegających rozpoznaniu z udziałem ławników,

• o pozostałe przestępstwa, podlegające rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym,

• cywilnych podlegających rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym oraz dotyczących depozytów sądowych i przepadku rzeczy.

Wykroczenia są to czyny zagrożone karą aresztu od 5 do 30 dni, ograniczenia wolności w wymiarze jednego miesiąca, grzywną do 5000 zł lub naganą.

Sądy grodzkie prowadzą sprawy głównie dotyczące wykroczeń. Sąd może wymierzyć karę w granicach przewidzianych przez ustawę. Najpierw oceniana jest społeczna szkodliwość czynu. W żadnym wypadku sąd nie może wymierzyć kary surowszej niż przewiduje prawo, a dokładniej kodeks wykroczeń.

Często w życiu zdarza się, że nasze małżeństwo dobiega życia. Musimy wtedy rozstać się z naszym dotychczasowym towarzyszem/towarzyszką życia. Dziś chciałabym przedstawić jak wygląda ten proces od strony prawnej.

Sprawy rozwodowe toczone są w wydziałach cywilnych sądów okręgowych. Jeden z małżonków musi wnieść pozew o rozwód. By sąd mógł wydać orzeczenie rozwodu musi w małżeństwie nastąpić trwały i zupełny rozkład pożycia na płaszczyźnie uczuciowej, fizycznej i ekonomicznej. W czasie rozpraw, których jest zwykle kilka sąd obowiązkowo przesłuchuje małżonków, dodatkowo mogą być przesłuchani świadkowie i biegli oraz przedstawione dowody.

Sąd może uznać, że istnieje możliwość ratowania małżeństwa. W takim wypadku sąd przekazuje sprawę do postępowania mediacyjnego. Postępowanie mediacyjne można zastosować także w przypadku ugodowego załatwienia spraw dotyczących między innymi alimentów czy kwestii sparowania władzy rodzicielskiej.

Sprawa rozwodowa kończy się zawsze wyrokiem. Od wyroku można się odwoływać do wyższej instancji.
Sąd jednak może nie orzec rozwodu mimo ustania wszelkich więzi pomiędzy małżonkami.
Taka sytuacja może zaistnieć kiedy:

• Rozwodu żąda małżonek wyłącznie winny rozpadowi małżeństwa. Orzeczenie rozwodu w takim przypadku byłoby sprzeczne z zasadami moralnymi społeczeństwa. W takim przypadku może jednak dojść do rozwodu, kiedy wyrazi zgodę małżonek niewinny rozpadowi małżeństwa.

• Drugi przypadek, kiedy sąd nie orzeknie rozwodu ma związek z dobrem małoletnich dzieci. Jeśli rozwód doprowadziłby do osłabienia więzi z jednym z rodziców, pogorszenia zaspokajania potrzeb dziecka sąd nie może orzec rozwodu. Przy badaniu jaki wpływ na dziecko mógłby mieć rozwód sąd bierze głównie pod uwagę wiek dziecka, stan zdrowia, stosunki z rodzicami oraz wrażliwość dziecka.

• Rozwodu nie może orzec sąd w przypadku naruszenia zasad moralności. Przepis ten ma za zadanie chronić małżonka nie winnego rozpadowi małżeństwa, który jest chory, w podeszłym wieku lub nie jest w stanie zaspokajać swoich potrzeb życiowych.

Ze swej strony życzę czytelnikom mojego bloga, by nigdy nie musieli brać udziału w sprawie rozwodowej.